baharat

              Ik begrijp dat heel Holland al enkele jaren gegrepen is door het bakvirus. Ik deed daar niet aan mee, maar sinds kort vind ik het ook leuk om te bakken. Ik heb als onderdeel van mijn kookboekenverslaving ook heel wat bakboeken verzameld de afgelopen jaren. En nu komt dat goed van pas. Ik was net te laat voor het maken van de kersttulband (te druk...) maar wilde het toch heel graag proberen. Dus vandaag moest ik gewoon die tulband maken. Ik noem hem daarom maar een feesttulband. Ik heb een recept gebruikt uit het kookboek De Smaak van December uit 2007 van Albert Heijn. Dit is één van mijn favoriete kookboeken om terug te grijpen op klassiekers van de feestdagen. Je vindt er allerlei Sinterklaas snoep- en bakgoed, maar ook voor Kerst en Oud en Nieuw bijvoorbeeld. Heerlijk. Ook die dingen die langzaamaan uit de winkelschappen verdwijnen. Want taaitaai wordt inmiddels verdreven door kruidnootjes in allerlei smaken. En wie vindt nog ergens st...

Oké, dit is niet echt een recept voor nu, aangezien het buiten vriest, maar ik heb dit taartje in de zomer (2021) ontdekt. Ik at het voor het eerst bij het Genietcafé in Zutphen, één van mijn favoriete plekken. Daar serveren ze biologisch en vegan eten. Vaak kies ik voor appeltaart bij de capuccino maar deze keer dus de taart van de dag en dat bleek het vegan citroentaartje. En dat was heerlijk fris zurig en zoet tegelijk. Een ander voordeel van vegan: het is vaak heel licht.   Ik heb meteen het recept gevraagd, iets dat ik altijd doe als ik iets eet of drink dat me bevalt! Het bleek een recept van Odin dat ik daarna heb opgezocht en heb nagemaakt. Het taartje ontleent zijn mooie gele kleur niet (alleen) aan citroen, maar aan kurkuma. Het is een supermakkelijk no-bake taartje dat je hard laat worden in de koelkast. Ik las trouwens ergens dat je er ook voor kunt kiezen om de bodem even (15 min) in de oven te bakken. Ingrediënten : Voor de bodem/korst : -100 g amandelen  (w...

 I'm back!   Tja, de laatste post was bijna 2 jaar geleden. Ik kan het bijna niet geloven. Vlak voor de wereld volledig veranderde door Covid. En vlak voordat wij verhuisden van Den Haag naar het Oosten van het land, iets dat we al een aantal jaren aan het voorbereiden waren. Ik was mijn blog eigenlijk vergeten. Tot ik gisteravond een kerstdiner vierde bij mijn schoonfamilie. The lady of the house had mij eerder gevraagd een rode koolsalade te maken als begeleiding bij het hoofdgerecht. Toen me dat gevraagd werd ging ik enthousiast zoeken naar een lekker recept in één van mijn vele kookboeken en ik vond de zoete wintersalade van Ottolenghi in Plenty. Die salade had ik dus voor gisteravond gemaakt, maar mijn schoonmoeder had verwacht ik dat ik de rode kool wintersalade a la Pepijn van mijn blog zou maken. Mijn blog?! Helemaal vergeten! Een dag en een gesprek verder en ik dacht dat het wel aardig was om mijn kookblog weer wat leven in te blazen. Want het gezond koken en de zoekt...